Dlaczego solni kupcy z Kołobrzegu? Bo właśnie to miasto słynęło we wczesnym óredniowieczu z warzenia soli.

Pierwotnie Kołobrzeg zlokalizowany był wyżej rzeki Parsęty, na prawobrzeżnym wzgórzu, około czterech kilometrów od Bałtyku. Miejscowa ludność, słowiańska, zajmowała się nie tylko łowieniem ryb i rzemiosłem, ale przede wszystkim warzenie soli i jej eksportowaniem na zewnątrz. Uzyskiwano ją w pobliżu ujścia rzeki ze źródeł wód solankowych.

Sława Salsa Cholbergiensis czyli Miasta Solnego, jak nazywał go kronikarz Thietmar na początku XI w. sięgała wtedy daleko, na całą ówczesną Europę. Ranga wzrosła jeszcze bardziej, gdy Bolesław Chrobry i cesarz Niemiec Otton III na Zjeździe w Gnieźnie w roku 1000 ustanowili w Salsa Cholbergiensis arcybiskupstwo. Było to ważne wydarzenie nie tylko o znaczeniu religijnym, lecz także politycznym. Łączyło ze sobą ziemie polskie przy całkowitej aprobacie przyjaznego Polsce cesarza Niemiec.